7,000 yıllık kadın iskeletinde kıl kurdu enfeksiyonu

Tahran’da Kasım 2014’te ortaya çıkarılan bir kadın iskeletinde, bağırsakta yaşayan kıl kurdu enfeksiyonu izleri olduğu ortaya çıktı.

2014 yılının Kasım ayında Tahran Su ve Atıksu Şirketi’nin inşaatı sırasında bir arkeoloji öğrencisinin çanak çömlek ve kemik parçalarına rastlamasıyla yapılan acil kazılarda 7,000 yıl önce yaşamış bir kadına ait iskelet bulundu. İnşaat alanında aynı döneme ait olduğu düşünülen başka bir kadın iskeletine de rastlanıldı. Şu an da Tahran’daki Ulusal İran Müzesi’nde sergilenen 7,000 yıllık kadının iskeleti ve diğer keşifler üzerinden araştırma yapan ekip döneme dair bulgulara ulaştı.

Tahran Tıp Bilimleri Üniversitesi’nin Parazitoloji, Mikoloji ve Toplum Sağlığı Okulu Departmanı, Tahran’da bir su ve atık su şirketinin gerçekleştirdiği inşaat sırasında bulunan 7,000 yıllık iskeletten alınan biyolojik örnekler üzerinde paleoparazit incelemeleri yaptı.

Araştırma ekibinin başında bulunan Gholamreza Molavai, bir yıl boyunca MÖ 5000 yılında yaşamış orta yaşlı bir kadın iskeleti üstünde parazit incelemeleri yaptıklarını belirtti. Bu incelemelerin sonunda kadında “enterobiasis vermicularis”, yani kıl kurdu bulundu. Kıl kurdu dünya çapında en yaygın görülen bağırsak kurdu enfeksiyonu. Molavai “Bu parazit enfeksiyonu, iç mekanlarda komünle ya da ortak bir şekilde yaşandığını düşündürüyor. Kıl kurdu aile üyeleri arasında direkt olarak ve kolayca bulaştırılabilir” diyor. Kıl kurdu parazitinin dişisi, gece olduğunda bağırsaktan dışarı çıkarak deri üzerine yumurtalarını bırakıyor. 6 saat içinde bu yumurtalardan kurtlar çıkarak etrafa enfeksiyon yaymaya hazır hale geliyor.

İncelemeyi yapmak için alınan toprak örneklerinde, iskeletin leğen ve kuyruk sokumu kemikleri çevresinden toplandığı gözlendi. Tekrar rehidre edilen toprak örneklerinin mikroskopik incelemesi, iskeletin kuyruk sokumu bölgesine ilişik olarak enterobius vermicularis yumurtaları olduğunu gösterdi. Bu bulgular tüm Asya’da bilinen en eski insan kıl kurdu enfeksiyonu olabilir.

(Yapılan araştırmanın sonuçlarına Parasite & Vector dergisinden ulaşılabilir.)