“Bağımsız Kürdistan”a doğru

Bir yanda Irak’ta Mesut Barzani’nin kendi yasalarını dahi yok sayan “bağımsızlık” referandumu diğer yanda ise Suriye’de PYD’nin ABD ittifakı ile yürüttüğü “demokratik özerklik”. Bölgede devlet sahibi olamayan en büyük nüfusu oluşturan Kürtlerin devletleşme süreci emperyalizmle o ya da bu düzeyde bir işbirliği içinde gelişiyor.

Türkiye solunda en fazla tartışılan ve esas olarak sınıf mücadelesinin içinin boşaltılması ve istismar edilmesi anlamına gelen “ulusların kendi kaderini tayin hakkı”nın Büyük Ekim Devrimi ve Birinci Dünya Savaşı’nın ardından taşıdığı anlam ile reel sosyalizmin çözüldüğü bir dünyada emperyalist planlar çerçevesinde taşıdığı anlam kuşkusuz farklı. Bugün solda yapılan tartışmalarda ulusların kendi kaderini tayin hakkının siyasal ve taktiksel boyutunun görmezden gelinerek tartışılmak istendiğini biliyoruz.

Bu tabloda “bağımsız Kürdistan” artık kapıyı çalarken hem ulusların kendi kaderini tayin hakkına hem de Kürtlerin devletleşme sürecine karşı sağlıklı bir tavır alınması gerekiyor. Mesele Kürtlerin devlet sahibi olmaya haklarının olup olmadığı değil bu hakkın emperyalizmle ilişki içinde ve onun planları doğrultusunda kullanılmasının sınıf mücadelesi için kabul edilemez olmasındadır.

PUSULA’da, bu hafta, “Ulusallığın kutsanması ve kendi kaderini tayin olgusu üzerine” başlıklı giriş yazısı ile birlikte Kuzey Irak’taki gelişmeleri inceleyen Mir Güney Kartal’ın “Bağımlı “bağımsızlıkçıların” referandumu”, “Rojava Devrimi” diye yere göğe konulamayan Suriye’nin kuzeyindeki gelişmelere eğilen Ufuk Karaçay’ın “Suriye’nin kuzeyinde kurtlarla dans” ve bu gelişmelerin Türkiye’ye etkilerini değerlendiren Zafer Aksel Çekiç’in “Türkiye’nin ‘beka sorunu’” başlıklı yazılarıyla “‘Bağımsız Kürdistan’a doğru” süreci ele alıyoruz.

İyi okumalar dileriz…