Karamollaoğlu 4’lü ittifakın özünü yazdı

CHP’nin 24 Haziran milletvekili seçimleri kapsamında ittifak kurmak için anlaştığı islamcı Saadet Partisi’nin Genel Başkanı Temel Karamollaoğlu, medyanın da desteğiyle daha aktif şeklide kullanmaya başladığı sosyal medya hesabından bugün tam da ‘ittifak’ ruhuna uygun mesajlar attı.

24 Haziran’daki Cumhurbaşkanlığı ve milletvekilliği genel seçimleri öncesi Türkiye’deki siyasetin durumuna ilişkin yorumlarda bulunan Karamollaoğlu, temel meselenin sağ-sol, muhafazakar-liberal meselesi olmadığını öne sürerek AKP’nin gerici ve piyasacı yüzünü örtbas etmeye çalıştı. “Bu ülkedeki mücadele; -Hak yiyenlerle, hakkı yenenler arasındadır” sözleriyle ne idüğü belirsiz bir ‘hak’ vurgusu yapan SP lideri, seçim atmosferine girilmesiyle birlikte düzen siyasetinin muhalefet kanadında kurulan ittifakta sağ seçmeni ikna için yerinde bir tercih yaptığını ortaya koymuş oldu.

PİR SULTAN ALINTISI AKLAMAYA YETER Mİ?

Temel Karamollaoğlu, siyasetler üstü bir ‘filozof’ edasıyla kendisini parlatmaya çalıştığı bir başka tweet’inde de Pir Sultan Abdal’a ait olduğu bilinegelen bir sözü paylaşarak, “Demiri demirle dövdüler; biri sıcak, biri soğuktu. İnsanı insanla kırdılar; biri aç, biri toktu” diye yazdı.

Karamollaoğlu’nun Pir Sultan Abdal’dan paylaşım yapması, islamcı siyasetçinin gericiliğin Cumhuriyet tarihindeki en büyük katliamlarından biri olan Sivas Katliamı’ndaki rolü düşünülünce anlamlı kuşkusuz. 2 Temmuz 1993’te büyük halk ozanının adını taşıyan şenlikler kapsamında Sivas’a giden aydın ve sanatçılardan 33’ü, kaldıkları otelin yakılması sonucu hayatını kaybetmişti.

Katliam sırasında kentin belediye başkanı, bugünkü Saadet Partisi’nin öncülü Refah Partili Temel Karamollaoğlu’ndan başkası değildi. Katliam sırasında otelin önünde sevinç çığlıkları atan gerici kalabalıklara “gazanız mübarek olsun” diyen de yine aynı isimdi.

Şimdilerde bunlar hiç yaşanmamış gibi cilalanan ve ‘başarı’yla sonuçlanan ‘ittifak pazarlıklarında da adeta köprü işlevi gören Karamollaoğlu ve dinci partisinin, AKP’den kurtuluş adına bu ülkenin aydınlık yüzüne yamanmaya çalışılması ise düzen muhalefetinin istediği Türkiye’nin bugünden çok da farklı olmadığını ortaya koyuyor.