Sosyal yardım başvurusu reddedilince annesini Bakanlığın kapısına bırakıp gitti

Kuzey Kıbrıs’ta adı açıklanmayan 45 yaşındaki bir kadın, 80 yaşındaki annesini sosyal yardım maaşının yeniden bağlanması için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı kapısına bırakıp gitti.

Kadının büyük tepki çeken davranışıyla ilgili açıklama yapan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Zeki Çeler, “Son model aracının taksitini ödemek için annesinin bakımında kullanılmayacağından emin olduğumuz bu parayı ona vermeyeceğiz” dedi.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın kapısına annesinin sosyal yardım maaşının yeniden bağlanması için başvuruda bulunan bir kadın, olumsuz yanıt aldı. Bunun üzerine kadın, yaşlı annesini Bakanlığın kapısına bırakıp gitti. Görevliler durumu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Zeki Çeler’e bildirdi. Kızı tarafından terk edilen anneye sahip çıkacaklarını belirten Bakanı Zeki Çeler, olayla ilgili sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada sert ifadeler kullandı. Annesini bırakıp giden kadına tepki gösteren Bakan Çeler, şunları kaydetti:

“Ne vicdansız evlatlar var. Bir vatandaş 80 yaşındaki annesini getirip Bakanlığımızın kapısına bırakıp terk etti. Amacı sosyal yardım maaşını yeniden bağlatmak. Bunu ilk kez yapmıyor. Defalarca yaptı. Son model aracının taksitini ödemek için annesinin bakımında kullanılmayacağından emin olduğumuz bu parayı ona vermeyeceğiz. Annesine bakmadığı ortaya çıkınca kesilen maaştan sonra durmadan Sosyal Hizmetler ve Bakanlığın kapısını aşındırıyor. Bakmayacaksan biz bakarız kardeşim. Her gün annesini Bakanlığa bırakıp kaçan kadına sesleniyorum. Sen, seni 9 ay karnında taşıyıp büyüten annene bunu yapma hakkına sahip değilsin. Sen evlat bile olamadın. Benim nenem de bakıma muhtaç, hem de yatalak ve kendini de bilmiyor. Dedemin maaşı ise en düşük baremden sigortalı maaşı. Evde bir de bekâr dayım var, çalışmayan, üstelik de torunu ‘ben’ Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanıyım. Ama devletten bir kuruş ek destek almadan neneme dedem, dayım ve annemle teyzem evlatları gibi bakar. Çünkü o artık bir çocuk gibi, yürüyemiyor bile. Bir kendi aileme bakıyorum bir de senin annene neler yaptığına. Artık senin vicdanına bırakmayacağım. Anneni bizim himayemize alıyoruz. İlk zamanlar annen üzülecek belki ama ona gözümüz gibi bakacayız. Sana da yazıklar olsun.”