CPS Otomotiv işçileri alacaklarını istiyor

Halil Yeni

Tuzla’da bulunan CPS Otomotiv fabrikası işçileri 6 Ocak günü son kez işe gitti. Fabrika ortakları arasında yaşanan anlaşmazlıklar sebebiyle fabrikada çalışma durdu. 2016 yılında işyerinin el değiştirmesi ve hisse değişiklikleri nedeniyle fabrikada sıkıntılar başlamış, patronlar arasında uzunca bir zaman yetki alma kavgası sürmüş, süreç yıllar içinde çıkmaza girmişti.

Patronların birbirleriyle restleşmesi sonucu yabancı yatırımcılar firmaya güvenmeyerek hammadde tedariki sağlamamaya başlamış ve üretim yapılamaz hala gelmişti. Son haftalarda işçi servislerinin ücretleri ödenmedi, işçilere temizlik ve çay hizmetleri dahi verilmedi. Maaşlar ilk gecikmeli verildi, sonra hiç ödenmedi. CPS Patronları en son mülk sahibine kirayı ödemeyince işyerindeki makinalara da haciz konularak sökülüp götürüldü.

Patronların kendi aralarındaki çıkar çatışmasının faturası ise son ana kadar çalışmış, üretmiş, görevini aksatmadan yerine getirmiş işçilere kesildi. Emekçiler 1 yıldır kısa çalışma ödeneği alarak çalışıyor, maddi olarak zaten zorlanıyorlardı. Fabrikanın kapanmasıyla birlikte kıdem hakları için onlara hiçbir güvence sunulmadığı gibi taleplerini anlatacakları, kendilerini dinleye bilecek bir muhatap da bulamadı. Şu an işçilerin ne işleri var ne de gönül rahatlığıyla evlerine götürecek bir dilim ekmekleri. Çoğu kiracı. Hepsi bir dönemdir kredi kartlarıyla ya da ailelerinin destekleriyle geçiniyor ve uzun zamandır borçlarını ödeyemiyor.

CPS işçilerinin yaşadıklarının benzeri geçmişte FENİŞ fabrikasının iflasında da yaşanmıştı. Patron gizlice iflasını açıklamış, çalışanların hakkını vermeden kaçmış hatta iktidara yaranmak için iflasının nedenini Gezi direnişine bağlamıştı. FENİŞ işçilerinin alacak davası yıllardır devam ediyor.

CPS işçileri ise 28 gündür direniyor. Tuzlada ki fabrikaları kapandığı için eylemlerine patronlarına ait bir başka fabrikada, Gebze’de bulunan CPS Pressform’un önünde devam ediyorlar. Fakat aynı konfederasyona bağlı oldukları halde fabrika da örgütlü olan TÜRK-Metal sendikasının kendilerine destek olmadıklarını, tersine direnişi bitirmeleri yönünde açıklamalar yaptıklarını söylüyorlar.

CPS işçileri ise kararlılıkla seslerini duyurmaya çalışıyor, haklarını arıyor ve ‘’Fillerin’’ tepişmesinde ezilen ‘’çimen’’ olmak istemiyor. Konuştuğumuz işçiler alacaklarının ödenmesini talep ederken özetle bizlere şunu söylüyor.

“Bu kriz CPS patronlarının krizi. CPS işçileri çalıştı, üretti. Bizlerin haklarını versinler. Bu iflasın bedelini CPS işçileri ödememeli.”