Gamze Yücesan’ın yeni kitabı Proleterlerin Gündüzü çıktı

Emek ve sınıf araştırmalarıyla tanınan Prof. Dr. Gamze Yücesan Özdemir’in yeni kitabı Proleterlerin Gündüzü: Günümüzde İşçi Sınıfı Kültürü ve İletişimi raflardaki yerini aldı. İmge Kitabevinden çıkan kitap Yücesan-Özdemir’in otuz yıla yayılan işçi sınıfı etnografisi deneyimlerine dayanıyor ve okuyucuyu işçi sınıfı ve kültürü üzerine düşünmeye davet ediyor.

Mevcut sınıf ilişkilerinin analizini yapan kitap, geçmiş deneyimlerin ışığında bugüne uygun mücadele ve dayanışma pratikleri örmenin yollarını arıyor. Kitap, okuyuculara güncel teorik tartışmaları bu mücadele pratikleriyle somutlaştıran bir okuma deneyimi sunuyor.

Proleterlerin Gündüzü, işçi sınıfının yaşam, üretim, gündelik hayat ve kültürel pratiklerini bütünselliği içerisinde kavrıyor ve tüm bu pratiklerde iletişimin merkeziliğine dikkati çekiyor. Bunu yaparken de kültür ve iletişim çalışmalarındaki kültüralizm, kimlik siyaseti, radikal demokrasi yaklaşımlarla tarihsel maddeci bir perspektifle hesaplaşıyor. Kitabın adı da bu hesaplaşma içerisinde billurlaşıyor. Gamze Yücesan Özdemir, tam da buradan yola çıkarak sosyal bilimlerdeki prekarya, ezilenler ve madunlar söylemine inat Proleterler ve umutsuzlara, karamsarlara inatla da Gündüz kavramlarını kullanıyor. Böylelikle bu lezzetli teorik ve politik tartışma da elimize Proleterlerin Gündüzü olarak ulaşıyor.

Kapitalizmin alacakaranlığından işçi sınıfının şafağına sınıf mücadelesinin örülmesinin izini süren Proleterlerin Gündüzü, Gamze Yücesan Özdemir’in kitaptaki sözleriyle, “Cumhuriyetin 100. yılında, burjuva siyasetinin yeni bir umut üretemediği ve tüm iddiasını kaybettiği bir dönemde iddia sahibi olmak önemli” olduğu için mutlaka okunmalı.

Okuyucuyu Nazım’ın o güzel dizelerinden esinlenerek “gündüzlerinde sömürülmeyen ve gecelerinde aç yatılmayan bir gelecek imkanını aramaya çağıran” Proleterlerin Gündüzü aydınlık bir geleceği hayal edenlerin ve dert edinenlerin okuması gereken bir yapıt. Çünkü, yine kitaptan devam ederek, “Bu ülkede işçiler var. Onlar toplumun yalnızca kurtuluşunun değil, yeniden kuruşunun da temelidir. Bu cumhuriyetin geleceğini onu terk etmiş olanlar ya da terk etmeye hazırlananlar değil ona mecbur olanlar belirleyecektir. Ülke emekçilerindir. Öyle olduğu içindir ki, er ya da geç işçi sınıfı tekrar güneşin altındaki yerini alacak ve gündüzünü yaşayacaktır.”