27. yılında komünist işçi Hüseyin Duman yaşıyor!
Hüseyin Duman genç yaşta yitirdiğimiz bir emekçi ve komünistti. Bu düzene karşı, adaletsizliğe karşı tüm emekçiler için mücadele yürütürken yaşamını yitirdi. Hüseyin’in uğruna mücadele yürüttüğü bu bayrağı yere düşürmeden taşımak hepimizin boynunun borcu olmalıdır. Hüseyin'in kavgası yarınlara taşımalıdır.
17 Nisan 1999’da faşist bir saldırıda kaybettiğimiz, komünist tekstil işçisi Hüseyin Duman’ın aramızdan ayrılışının 27. yılındayız.
18 Nisan 1999 tarihinde yapılacak olan seçimden bir gün önce, Sosyalist İktidar Partisi’nin (SİP) Sarıgazi’de düzenlediği mitingden dönen parti konvoyuna faşistler tarafından bir saldırı düzenlendi. Yoldaşlarını korumak ve saldırıya direnmek isteyen Hüseyin Duman, ülkücü katil İhsan Bal’ın silahlı saldırısı sonucunda hayatını kaybetti.
Yaşamını emeğiyle kazanan bir tekstil işçisi olan Hüseyin Duman, bir komünist olmanın da gerektirdiği özveriyle mücadele ediyor, partisiyle örgütlü mücadele yürütüyordu. Yoldaşları ve ailesi Hüseyin’i anlatırken özellikle partisine düşkünlüğü ve çalışkanlığıyla hatırlıyorlar.
KOMÜNİST BİR TEKSTİL İŞÇİSİ
Yaşamını yitirdiğinde henüz 28 yaşında olan Hüseyin Duman, 1971 yılında Gaziantep’te dünyaya geldi. Hüseyin, yedi kardeşli bir ailede, yoksulluk içinde büyüdü. Bir süre sonra geçimini sağlamak için İstanbul’a göç eden ailesiyle birlikte artık şehirde yaşamaya başladılar.
Şehirde okul hayatına başlayan Hüseyin, geçinebilmek için bir süre sonra çalışmak zorunda kaldı. Tekstil işçiliği Hüseyin’in ailesi için bir ekmek kapısı haline gelmişti. Hüseyin de bir makineci olarak tekstil atölyelerinde uzun yıllar çalıştı.
Hüseyin Duman, bir tekstil işçisi ve bir komünistti. Hüseyin’i katleden İhsan Bal, 24 yıl hapis cezasına mahkum edilse de, 2000 yılında Bülent Ecevit’in eşi Rahşan Ecevit’in “önerisiyle” çıkarılan, “Rahşan Affı” sayesinde kısa sürede serbest bırakıldı.
HÜSEYİN’İN KAVGASI YARINLARA TAŞINMALIDIR
Hüseyin Duman genç yaşta yitirdiğimiz bir emekçi ve komünistti. Bu düzene karşı, adaletsizliğe karşı tüm emekçiler için mücadele yürütürken yaşamını yitirdi. Hüseyin’in uğruna mücadele yürüttüğü bu bayrağı yere düşürmeden taşımak hepimizin boynunun borcu olmalıdır. Hüseyin’in kavgası yarınlara taşımalıdır.
Dövüşe dövüşe yaşamını yitiren Hüseyin’in kanlı gömleğini ve cebinden çıkan ağrı kesici ilacı hafızamızdan bir an olsun çıkarmamalıyız. Bu düzenin daha fazla başımızı ağrıtmasına ve kanımızı emmesine izin vermemeliyiz.
Hüseyin Duman yaşıyor, ona tek sözümüz Sosyalist Türkiye olmalıdır.
