Gülistan Doku altı yıldır kayıp: Bizim bu çaresizliğimize artık son verilsin

6 yıldır kayıp olan üniversite öğrencisi Gülistan Doku’nun ablası Aygül Doku, “Yalvarıyorum, ben çaresizim. Kime gideceğimi bilmiyorum. Benim kardeşim, benim Gülistan’ım rahat etmeden ben nasıl evde oturayım? Ben nasıl gidip işime, gücüme bakayım?” dedi.

Munzur Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü öğrencisi Gülistan Doku, 5 Ocak 2020 tarihinde kaldığı yurttan ayrıldıktan sonra kendisinden bir daha haber alınamadı. Gülistan Doku’nun kaybolmasının ardından güvenlik birimleri tarafından arama çalışmaları başlatıldı.

Kent genelinde yapılan araştırmaların yanı sıra, Doku’nun son olarak görüldüğü yerler ve güzergahlar incelendi; güvenlik kameraları, telefon sinyalleri ve tanık beyanları dosyaya girdi. Uzunçayır Baraj Gölü ve çevresinde farklı dönemlerde arama faaliyetleri yürütüldü ancak sonuç alınamadı.

“BİZİM BU ÇARESİZLİĞİMİZE ARTIK SON VERİLSİN”

Gülistan Doku’nun kayboluşunun 6’ncı yılında ablası Aygül Doku, konuştu. 6 yıl önce, 5 Ocak’ta bir adalet yolculuğuna çıktıklarını belirten Aygül Doku söyle konuştu:

“Çok zor bir adalet yolculuğu bu. Biz bu kente gelir gelmez dönemin Valisi Tuncay Sonel, ‘Kızınız intihar etti’ dedi bize. Bizi bu köprünün başına getirdi. Şu anda savcının dosyasında intihar ibaresi bile yok. Bizi bu köprüye kilitledi; tam altı yıldır buradayız, hala bu köprüdeyiz. Gelinen aşamada Gülistan’ın intihar etmediği zaten kesinleşti. Ki o dönemin savcıları da ilk haftadan itibaren bize ‘Gülistan intihar etmedi’ diyordu. Bizim bu çaresizliğimize artık son verilsin. Bakın, Cumhurbaşkanımızla görüştüğümüz zaman ‘Devletimiz çok büyük, imkanlarımız çok’ dedi. Artık o büyük imkânlar, bizim ricamızdır, devreye girsin.

Bakın, bizim elimizde çok bilgi var. Dosyada gizlilik vardır diye konuşmuyoruz. Bize ulaşan çok kişi var, görgü tanıkları var. Hepsi, Gülistan’ın başına kötü bir olayın geldiğini ve bunun duyulmaması için bunları yaptıklarını söylüyorlar. Kızımız Gülistan’ımızı, sabahları uyandırmaya kıyamadığımız Gülistan’ımızı verin bize. Gülistan’ın başına kötü bir şey getirmişler. Sonra sesini duyurmaması için kardeşime kefeni bile çok görmüşler. Benim kardeşimin ruhu rahat değil. Katiller şunu çok iyi bilsin ki; benim canım yansa da, ailemin canı pahasına da olsa biz kardeşimizi bulacağız. Ve şu anda dışarıda organize bir kötülük var; katil ve katilleri koruyanlar adalet önünde hesap verecek. Yalvarıyorum, ben çaresizim. Kime gideceğimi bilmiyorum. Benim kardeşimin, benim Gülistan’ımın ruhu rahat etmeden ben nasıl evde oturayım? Ben nasıl gidip işime, gücüme bakayım?”