Komünistlerden NATO’ya Hayır broşürü -2 | NATO’nun kanlı tarihi

Komünistler NATO zirvesi öncesi, “2026 yılında NATO zirvesine ülkemizin ev sahipliği yapmasını istemiyorum diyenleri NATO’ya hayır imza kampanyasına katılmaya çağırıyoruz.” diyerek bir imza kampanyası başlatmıştı.

Komünistler aynı zamanda NATO’nun geçmişi, misyonu ve şimdiki maksadıyla ipliğini pazara çıkaran bir broşür yayımladı.

Broşürün ilk bölümü sitemizde yer bulmuştu:

Broşürün ikinci bölümünde NATO’nun kanlı tarihine yer verildi.

Türkiye Komünist Hareketi (TKH) tarafından yayımlanan NATO’ya HAYIR! broşürünün ikinci bölümü şöyle:

NATO’NUN DOĞRUDAN DAHİL OLDUĞU SAVAŞLAR VE OPERASYONLAR

Bir savunma değil savaş örgütü olarak kurulan NATO, kuruluşundan bu yana doğrudan savaşlara girmiş, ülkeleri bombalamış, hükümetleri devirmiş, devletleri yıkmıştır.

‘Savunma örgütü’ söylemi, bu operasyonların her birinde yerle bir olmuştur.

Kore Savaşı (1950–1953)

NATO’nun ilk fiili savaş sınavı Kore Yarımadası’nda gerçekleşti. ABD önderliğinde 16 ülkenin katıldığı savaşta yüzünü sosyalizme dönen Asya’ya karşı bir set örülmek istendi.

Bölgede güç kazanan SSCB, Çin ve Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti, 2. Dünya Savaşı sonrasında kapitalist dünyanın lideri olan ABD’nin hiç istemeyeceği bir gelişmeydi. Üç yıl süren savaşta yaklaşık üç milyon Koreli hayatını kaybetti ve ülke nüfusunun onda biri yok oldu. KDHC şehirlerinin yüzde 85’i bombalandı. ABD komutanı General MacArthur nükleer silah kullanmayı önerdi; bu öneri kabul görmedi, ancak teklif edilmesi bile savaşın nasıl bir çılgınlık içinde yürütüldüğünü göstermesi açısından oldukça önemli.

KORE SAVAŞI RAKAMLARI

Yaklaşık 3.000.000 Koreli hayatını kaybetti. (bu, nüfusun yaklaşık %10’una karşılık gelmektedir)

Kuzey Kore şehirlerinin %85’i bombalandı.

892 Türk askeri hayatını kaybetti, 2.068 asker yaralandı.

Türkiye, 1952 yılında NATO üyeliğini bu süreçte ödediği bedelin ardından kazandı.

Ateşkes 1953’te imzalandı; ancak taraflar arasında resmî bir barış antlaşması hâlâ imzalanmamıştır.

Yugoslavya’nın Bombalanması (1995 ve 1999)

Soğuk Savaş’ın sona ermesiyle birlikte ABD ve Batılı emperyalist güçler, NATO’yu artık açıkça ‘savunma’ sınırlarının ötesinde bir araç olarak kullanmaya başladı. 1995’te Bosna’da Sırp mevzileri bombalandı. Bu, NATO’nun BM yetkisini aşan ilk operasyonuydu.

Ancak asıl kırılma noktası 1999’da geldi. NATO, Kosova’yı gerekçe göstererek BM Güvenlik Konseyi kararı olmaksızın Sırbistan’ı 78 gün boyunca bombaladı. Rusya ve Çin’in veto hakkı yok sayıldı. Bu, uluslararası hukukun pervasızca çiğnenmesiydi.

YUGOSLAVYA BOMBALAMALARI

78 gün süren hava saldırıları, BM kararı olmaksızın gerçekleştirildi.

Sivil hedefler vuruldu: TV binaları, hastaneler, köprüler ve alışveriş merkezleri.

Çin Büyükelçiliği bombalandı: 3 Çinli gazeteci hayatını kaybetti

Tükenmiş uranyum mühimmatı kullanıldı; kalıcı çevre kirliliği ve sağlık riskleri ortaya çıktı.

Savaşın ardından, Kosova’da ABD’nin bölgedeki en büyük üslerinden biri olan Camp Bondstell kuruldu.

Afganistan İşgali (2001–2021)

11 Eylül 2001 saldırılarının ardından ABD, NATO tarihinde ilk kez Antlaşma’nın 5. Maddesini işletti:

‘Bir üyeye saldırı hepsine saldırı sayılır.’

Bu madde NATO’yu Afganistan’a sürükledi. Türkiye dahil pek çok üye asker ve lojistik destek sağladı.

Yirmi yıl süren işgalde yaklaşık 241.000 kişi hayatını kaybetti. İki trilyon dolara yakın para harcandı. Afganistan’da uyuşturucu üretimi işgal döneminde rekor düzeylere ulaştı. Saldırılarda düğün ve cenaze törenleri dahil binlerce sivil öldürüldü. ABD 2021’de Afganistan’dan çekildi. Taliban yeniden iktidara geldi.

Irak Savaşı (2003)

NATO resmi olarak Irak Savaşı’na girmedi; ancak üyelerinin önemli bir kısmı bu savaşın aktif katılımcılarıydı ve savaş boyunca NATO altyapısı kullanıldı. ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell, Şubat 2003’te BM Güvenlik Konseyi’nde Irak’ın kitle imha silahı programı olduğuna dair ‘belgeler’ sundu. Ancak herkesin bildiği üzere, bu sunumdaki iddialar tamamen asılsızdı. Ancak buna rağmen savaş açıldı. Powell, yıllar sonra bu sunumun ‘hayatının lekesi’ olduğunu söyledi.

Savaşın sonuçları yıkıcı oldu: bir milyonun üzerinde Iraklı hayatını kaybetti, dört milyon kişi yerinden edildi, Ebu Gureyb cezaevindeki sistematik işkence dünyayı sarstı. ABD Irak Ordusu’nu dağıttı. İşsiz kalan Sünni subaylar El Kaide ile birleşti. Bu koşullarda IŞİD doğdu.

IRAK SAVAŞI

1 milyondan fazla Iraklı hayatını kaybetti

Savaşın gerekçesi olarak sunulan “kitle imha silahları” hiçbir zaman bulunamadı.

ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell, BM’de yaptığı sunumu daha sonra “hayatımın lekesi” olarak

nitelendirdi.

Ebu Gureyb Hapishanesi’nde sistematik işkence ve kötü muamele belgelendi.

IŞİD, bu savaşın yarattığı güç boşluğu ve istikrarsızlık ortamında ortaya çıktı.

Libya’nın Tahrip Edilmesi (2011)

BM, Muammer Kaddafi’ye karşı sivil koruma amacıyla Libya’da uçuşa yasak bölge oluşturulmasına onay verdi. NATO bu kararı rejim değişikliği operasyonuna dönüştürdü. Kaddafi vahşice öldürüldü. Arkasında birden fazla rakip hükümetin çatıştığı, köle pazarlarının açıkça işlediği ve milyonların Akdeniz’i aşarak Avrupa’ya kaçmaya çalıştığı parçalanmış bir Libya bırakıldı.

NATO’NUN KOMÜNİZM KARŞITI FAALİYETLERİ

NATO yalnızca dışarıdaki rakiplere karşı değil, kendi üye ülkelerinde ve müttefik topraklarda sol hareketlere, komünist partilere ve sendikal örgütlenmelere karşı da sistematik biçimde hareket etti. Bu faaliyetler büyük ölçüde gizli tutuldu; bazıları on yıllar sonra belgelenebildi.

Batı Avrupa’da Sol Hareketlerin Bastırılması

NATO’ nun kuruluşunun hemen ardından, özellikle Fransa, İtalya ve Yunanistan’da güçlü halk hareketleri vardı. İkinci Dünya Savaşı’nda faşizme karşı en yoğun direniş gösteren ve bedelini en ağır ödeyenler komünist partilerdi. Komünist partiler savaştan güçlenerek ve büyük bir prestij kazanarak çıkmışlardı.

ABD liderliğindeki NATO, bu ülkelerde komünist partilerin iktidar veya iktidar ortağı olmasını engellemek için çeşitli kirli yöntemlere başvurdu. İtalya’da CIA seçimlere doğrudan müdahale etti.

1948 seçimlerinde sol ittifakı sandıkta yenmek için anti-komünist propagandadan parasal desteğe uzanan geniş bir operasyon yürütüldü.

Fransa’da solcu bakanlar koalisyon hükümetlerinden uzaklaştırıldı.

Yunanistan’da ise iş daha da ileri gitti:

1946–49 iç savaşında İngiliz ve ardından ABD desteğiyle komünist güçler ezildi.

Yunanistan’da sonraki yıllarda NATO destekli askeri müdahale gerçekleşti.

Batı Almanya’da ise anti-komünizm devlet politikasının özü haline getirildi.

1956’da Alman Komünist Partisi anayasa mahkemesi kararıyla yasaklandı.

Sendikal faaliyetler gözetim altına alındı. NATO’nun varlığı, bu baskı politikalarına hem meşruiyet hem de altyapı sağladı.

Cihatçıların Silahlandırılması: Afganistan Modeli

SSCB karşıtı mücadelede NATO ve ABD yalnızca askeri gücü değil, dinci gericiliği de destekledi. Bunların en çarpıcı örneği ise Afganistan’dır.

1979’da Sovyetler Birliği Afganistan’a girdiğinde CIA Siklon Operasyonu’nu başlattı ve bu süreçte Afgan mücahitlere yaklaşık üç milyar dolar aktarıldı.

Bu süreçte Usame bin Ladin dahil pek çok cihatçı CIA’nın dolaylı ağlarına dahil edildi. Pakistan’daki medreseler, savaşçı yetiştiren ideolojik fabrikalar olarak fonlandı. Sovyetler Birliği 1989’da Afganistan’dan çekildi.

Sonrasında NATO ve ABD ise bölgede bir cihatçı fabrikası bırakmış oldu. Bu fabrikaların ürettikleri ise yıllar sonra ortaya çıktı: Taliban, El Kaide venihayet 11 Eylül saldırıları…

‘Sovyetleri yıkmak için ‘ başlatılan proje, on yıllar sonra kendi yaratıcısının üstüne döndü. Ancak ABD ve NATO yine cihatçılığı desteklemeye devam etti. Çünkü bu emperyalizm için kullanışlı bir aparattı.

Bunun en yakın örneğini Suriye’de gözlemleyebildik. Suriye iç savaşında da çeşitli İslamcı gruplar, Esad iktidarını devirmek amacıyla Batı’nın dolaylı ya da doğrudan desteğini aldı

NATO’NUN ANTİ-KOMÜNİST ARAÇLARI

Seçimlere müdahale: İtalya 1948, Fransa, Yunanistan…

Siyasipartilerin yasaklanması: Batı Almanya Komünist Partisi (1956)

Medya yönlendirmesi: CIA destekli yayın organları ve radyo istasyonları

Sendikaların bölünmesi: NATO destekçisi sendika yapıları oluşturuldu

Akademik ve kültürel alanda NATO ve ABD propagandası