Çerçeve

Gündemdeki “Çözüm Süreci”nin çözümü(!) olarak sunulan Çerçeve Yasa’nın çerçevesinin içine bakınca iki şey aklıma geldi.

İlki Ressam Bedri Baykam’ın New York’taki The Proposition Gallery’de tavana asılı 7 adet çift taraflı boş çerçevesinden oluşan sergisindeki “eserlerinden” birisini 125.000 Amerikan Doları vererek satın alan Murat Ülker… (Ki sonradan onun da bu boş çerçeveyi daha yüksek bir bedele sattığı da yazıldı.)

Diğeri de bu konuya dair özellikle soldan gelen yaklaşımlara baktığımızda eminim birçok kişinin de aklına gelen “Görmezlerin fili tarifi”…

Meseldir:

Altı görmezi bir filin farklı yerlerine yönlendirerek, tuttukları şeyin neye benzediğini tarif etmeleri istenir.

Kuyruğu tutan, filin halata benzediğini; hortumu tutan, filin yılana benzediğini; dişleri tutan, filin mızrağa benzediğini; gövdeyi tutan, filin duvara benzediğini; kulağı tutan, filin yelpazeye benzediğini; bacağı tutan ise filin ağaca benzediğini söyler.

AKP’li Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın AKP’nin Ankara’nın Kızılcahamam ilçesinde düzenlediği 32. İstişare ve Değerlendirme kampının açılışında yaptığı konuşmada “’terörsüz Türkiye’ olarak adlandırdıkları “yeni” çözüm sürecine dair “Yeni bir sayfa” vurgusu yaparak, süreçle ilgili olarak yasal düzenleme yapılacağını açıklarken, “TBMM’de bir komisyon kuracak, sürecin yasal ihtiyaçlarını Meclis çatısı altında konuşmaya başlayacağız. AK Parti, MHP, DEM biz en azından üçlü olarak bu yolda beraber yürümeye karar verdik” demişti.

Açılan yeni sayfada bahse konu bu yasal düzenleme ete kemiğe büründürülerek, 12 madde halinde “Milli Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun Teklifi” adıyla TBMM’de imzaya açıldı.

Teklifin 7 Ağustos 2026’da Meclis Adalet Komisyonu’nda, 9 Ağustos 2026’da ise Genel Kurul’da görüşülmesi planlandığı açıklandı.

Yasa taslağını imzalayan DEM Parti adına açıklama yapan Tuncer Bakırhan,

“Bu yasa hepimiz için bir imkândır. Bu imkânı 86 milyonun ortak kazancına dönüştürmek istiyoruz” diyerek, “Bugün bir imza attık. Bu sadece bir metnin altına atılmış bir imza değil. Barışa, demokrasiye ve ortak geleceğimize atılmış bir imzadır. Değerlidir ve önemlidir. Yasa şimdiden 86 milyona hayırlı olsun. Yolumuz açık olsun, geleceğimiz ortak olsun” dedi.

DEM’in “yetmez ama evet”inin peşine dizilen bir kısım solda fil tarifiyle bu “çözüm”e desteklerini yazmaya başladılar şimdiden.

Bazıları ise ciddi ciddi, gerici-faşist AKP-MHP iktidarından ve yarattıkları bu suç rejiminden Kürt sorununun çözümü ve buradan da ülkenin demokratikleşmesi gerçekleşecekmiş gibi “ama taslak sadece neden PKK’lilere yönelik?, diğer devrimci tutsaklar neden kapsam dışı?” diye “kısmi şerhler” koyuyorlar.

Görünen ve bilince tekrar çıkarılarak sosyalist iktidar mücadelesinin en önemli bir parçası olarak, “Kürt Sorunu”na çözüm olarak sunulan bu çerçevenin içi boştur. 12 maddeyle halledileceği vazedilen bu merdiven altı çözümler istibdat rejiminin ömrünü uzatma planıdır sadece.

Söylendi. Bir kez daha altını çizmiş olalım: “Kürt sorununda çözümün yolu tek adam rejiminin ömrünü uzatmaktan ve gerici bir rejimin anayasasını oylamaktan geçmeyecektir. Sınıfsal bir sorun olan Kürt sorununun çözümü emekçilerin sosyalist, laik ve bağımsız cumhuriyeti için verilecek mücadelenin konusudur.”

Bir mesel daha anlatarak bağlayalım:

Osmanlı’nın son dönemlerinde Erzurum’daki okullar kışa girerken yakacaklar ödeneği çıkmayınca maarifle ilgili bir yetkili İstanbul’daki “Maarif Nezareti’ne resmi bir yazı göndererek “yakacak parası” istemiş. Yakacak olarak da bölgede kömür bulunmadığından “tezek alınacağı” bilgisini, gönderdiği resmi yazıya eklemiş. İstanbul’daki nezaret kalemi tezeği bilemediğinden cevabi bir yazı yazmış. Tezek nedir, bölgedeki miktarı ne kadardır? Enerji kalorisi kaçtır?”

İstanbul’un gerçeklerden uzak kalmasına yanıt şöyle verilmiş:

“Tezek b.ktur. Miktarı çoktur. Kalorisi yoktur.”