Kavgamızda yaşayan üç devrimci: Talip Öztürk, Mustafa Hayrullahoğlu ve Ali İhsan Özgür

Öğretmenlerin, gazetecilerin ve işçi sınıfının öncü militanlarının yükselttiği orak çekiçli bayrak bugün de dalgalanmaya devam ediyor. Talip Öztürk'ü, Mustafa Hayrullahoğlu'nu ve Ali İhsan Özgür'ü anmak; yalnızca bir vefa borcu değil, onların yarım bıraktığı kavgayı büyütme sorumluluğudur.

Kavgamızda yaşayan üç devrimci: Talip Öztürk, Mustafa Hayrullahoğlu ve Ali İhsan Özgür

Türkiye işçi sınıfı ve komünist hareketinin tarihi, emperyalizme, sermaye düzenine ve faşizme karşı bedel ödemekten çekinmeyen devrimcilerin omuzlarında yükseldi. Kasım ayı, bu köklü geleneğin üç büyük militanını, üç onurlu komünistini kaybettiğimiz kara ama bir o kadar da direnişle simgeleşen günleri barındırıyor.

16 Kasım 1979’da faşist kurşunlarla katledilen Talip Öztürk, 16 Kasım 1982’de 12 Eylül işkencehanelerinde ser verip sır vermeyen Mustafa Hayrullahoğlu (Deniz Yoldaş) ve 21 Kasım 1978’de kontrgerilla-faşist terörün hedefi olan Ali İhsan Özgür, yalnızca geçmişin birer anısı değil; bugün de sermaye iktidarına ve gericiliğe karşı yürüttüğümüz sosyalizm mücadelesinin unutulmaması gereken isimleridir. Onların yaşamları, sınıf mücadelesinin farklı cephelerinde verilen tek ve ortak bir kavganın parçalarıdır.

EĞİTİM EMEKÇİLERİNİN ÖNCÜSÜ VE AYDINLANMA SAVAŞÇISI: TALİP ÖZTÜRK

1970’li yıllar, Türkiye’de işçi sınıfı hareketinin yükselişiyle birlikte eğitim emekçilerinin de örgütlü bir güç haline geldiği dönemdi. Bu tarihsel kesitte Türkiye Öğretmenler Sendikası’nın (TÖS) kuruluşundan TÖB-DER İstanbul Şube Başkanlığı’na kadar ilerici öğretmen hareketinin en ön saflarında yer alan Talip Öztürk, aydınlanmacı ve devrimci öğretmen kuşağının simge isimlerindendir.

Talip Öztürk, öğretmeni yalnızca sınıf içinde ders anlatan bir memur olarak değil, toplumun ilerici dönüşümünde sorumluluk alan bir emekçi ve aydın olarak görüyordu. Gericiliğe, faşist baskılara ve emperyalist eğitim politikalarına karşı öğretmenlerin sendikal birliğini savundu. Türkiye Komünist Partisi (TKP) saflarında yürüttüğü örgütlü mücadelenin yarattığı etkiden korkan sermaye düzeni ve onun paramiliter güçleri, 16 Kasım 1979’da öğretmenlik yaptığı okulun çıkışında onu pusuya düşürerek katletti. Henüz 32 yaşında aramızdan ayrılan Talip Öztürk, geride eğitim emekçilerinin sınıf mücadelesindeki yerini tarif eden silinmez bir miras bıraktı.

İŞKENCEHANELERDE YENİLMEYEN KOMÜNİST İRADE: MUSTAFA HAYRULLAHOĞLU (DENİZ YOLDAŞ)

12 Eylül 1980 askeri faşist darbesi, işçi sınıfının kazanımlarını gasp etmek ve devrimci hareketi ezmek amacıyla sermaye sınıfı ve emperyalizm tarafından tezgahlandı. Darbenin en karanlık günlerinde, işçi sınıfının partisini ayakta tutma ve mücadeleyi sürdürme sorumluluğunu üstlenen TKP Merkez Komitesi Üyesi ve İstanbul İl Sekreteri Mustafa Hayrullahoğlu, komünist iradenin ve örgüt disiplininin tarihsel bir örneğidir.

Parti içinde “Deniz Yoldaş” olarak tanınan Hayrullahoğlu, yaşamını işçi sınıfının örgütlenmesine ve partinin kitlelerle buluşmasına adadı. 12 Eylül cuntasının ağır baskı koşullarında geri çekilmek yerine mücadelenin en zorlu mevzilerinde görev aldı. 16 Kasım 1982’de gözaltına alındığında, Gayrettepe işkencehanelerinde günlerce süren insanlık dışı sorgulara maruz kaldı. Tek bir yoldaşının adını dahi vermeyerek, örgütün sırlarını canı pahasına koruyarak işkencecileri yenilgiye uğrattı. Deniz Yoldaş’ın son nefesine kadar koruduğu partili kimliği ve boyun eğmeyen duruşu, faşizmin zindanlarının komünist iradeyi teslim alamayacağının en somut kanıtı oldu.

DEVRİMCİ BASININ SUSTURULAMAYAN SESİ: ALİ İHSAN ÖZGÜR

Sermaye medyasının işçi sınıfının mücadelesini kararttığı yıllarda, gerçekleri halka ulaştırmak devrimci mücadelenin en hayati görevlerinden biriydi. 1970’lerin yükselen işçi sınıfı eylemlerinin, grevlerin ve anti-emperyalist mücadelenin sesini kitlelere taşıyan günlük Politika gazetesinin ve Savaş Yolu dergisinin Yazı İşleri Müdürü Ali İhsan Özgür, devrimci basın geleneğinin bedel ödeyen emekçilerindendi.

Ali İhsan Özgür, gazeteciliği sermayenin çıkarlarını koruyan bir meslek olarak değil, emekçilerin haber alma hakkını savunan bir mevzi olarak yürüttü. Yaptığı haberler ve yayın politikası nedeniyle defalarca baskılara, soruşturmalara ve tehditlere maruz kaldı; ancak kalemini hiçbir zaman egemenlere teslim etmedi. Gerçeklerin üzerini örtmek isteyen kontrgerilla ve faşist çeteler tarafından kaçırıldı ve ağır işkenceler sonucunda 21 Kasım 1978’de katledildi. Ali İhsan Özgür, bugün de patronların medyasına karşı halkın haber alma hakkı için mücadele eden ilerici basın emekçilerinin onuru olarak tarihimize kazındı.

ÜÇ CEPHE, TEK KAVGA: MİRASLARI BUGÜNÜN MÜCADELESİNDE YAŞIYOR

Talip Öztürk, Mustafa Hayrullahoğlu ve Ali İhsan Özgür; farklı alanlarda mücadele etseler de aynı tarihsel hedefte birleştiler. Biri okullarda gericiliğe ve faşizme karşı aydınlanmayı savundu, biri gazetelerde emekçilerin sesini duyurdu, biri ise işçi sınıfının öncü partisini en zor koşullarda ayakta tuttu. Ortak noktaları, bireysel kurtuluş yerine örgütlü mücadeleye ve işçi sınıfının iktidarına olan sarsılmaz inançlarıydı.

Sermaye sınıfı, 1970’lerin sonunda ve 12 Eylül karanlığında bu üç yoldaşımızı katlederek işçi sınıfının örgütlü gücünü ve sosyalizm umudunu yok edebileceğini sandı. Bugün ülkemizi kuşatan derin sömürü düzeni, piyasa kıskacına alınan eğitim sistemi, susturulmaya çalışılan basın, gericilik ve emperyalizme bağımlılık politikaları, o gün devrimcilerin kanı üzerine inşa edilen rejimin devamıdır.

Öğretmenlerin, gazetecilerin ve işçi sınıfının öncü militanlarının yükselttiği orak çekiçli bayrak bugün de dalgalanmaya devam ediyor. Talip Öztürk’ü, Mustafa Hayrullahoğlu’nu ve Ali İhsan Özgür’ü anmak; yalnızca bir vefa borcu değil, onların yarım bıraktığı kavgayı büyütme sorumluluğudur.
Sömürü ve karanlık düzenini yıkarak eşit, özgür ve sosyalist bir Türkiye kurma iddiasını kuşanmak, onlara verilecek en büyük sözdür.